Ένα από τα πιο λυπηρά μαντάτα των τελευταίων ημερών στον χώρο του αθλητισμού και ιδιαίτερα για τη Ροδόπη ήταν αυτό που αφορά το γυναικείο τμήμα βόλεϊ της ΑΕ Κομοτηνής. Μια ομάδα που, μετά από τόσο κόπο, θυσίες και στερήσεις, δεν θα συμμετάσχει τελικά στο πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής Κατηγορίας, εκεί όπου πριν από λίγους μόλις μήνες πανηγύριζε μέσα στη Λάρισα μια ιστορική άνοδο.
Χθες έγινε γνωστό πως υπήρξε μεγάλη αδυναμία, κυρίως οικονομικής φύσεως, ώστε η ομάδα να μπορέσει να πάρει μέρος στο εθνικό πρωτάθλημα. Μια εξέλιξη που βυθίζει στα θολά νερά όλα τα όνειρα, κυρίως των αθλητριών, οι οποίες πάλεψαν όσο λίγες για να φτάσουν στην κορυφαία στιγμή της ιστορίας του τμήματος.
Αυτή είναι ασφαλώς η μία πλευρά της υπόθεσης. Η ανθρώπινη πλευρά. Η τραγική κατάληξη μιας ιστορίας που ξεκίνησε με χαμόγελα και ολοκληρώνεται με απογοήτευση και θλίψη.
Πάμε όμως να δούμε και την άλλη πλευρά. Εκείνη που έχει περισσότερο διοικητικό και γραφειοκρατικό χαρακτήρα και αφήνει αρκετά ερωτήματα.
Παρακολουθώντας εδώ και πολλά χρόνια την ΑΕ Κομοτηνής, γνωρίζω πολύ καλά πως κάθε τμήμα λειτουργεί αυτόνομα. Το μποξ, το μπάσκετ, το ανδρικό βόλεϊ και φυσικά το γυναικείο. Το κάθε τμήμα καλείται να διαχειριστεί τη χρονιά με τους δικούς του πόρους και με ευθύνη των ανθρώπων που το «τρέχουν». Με λίγα λόγια, οι μπροστάρηδες κάθε τμήματος αναλαμβάνουν όχι μόνο το αγωνιστικό κομμάτι, αλλά και όλες τις υποχρεώσεις που απαιτούνται για να λειτουργήσει σωστά.
Αυτό συμβαίνει εδώ και περισσότερα από δέκα χρόνια. Επομένως, στη συγκεκριμένη περίπτωση του γυναικείου τμήματος, θα έπρεπε να έχει προηγηθεί ένας σοβαρός σχεδιασμός για τη νέα αγωνιστική περίοδο, κυρίως στο οικονομικό σκέλος. Η άνοδος στην Α2 δεν ήρθε ξαφνικά μέσα σε μια νύχτα. Υπήρχε χρόνος να γίνει η απαραίτητη προετοιμασία. Το αν αυτό το μοντέλο λειτουργίας είναι σωστό ή λάθος δεν θα το κρίνουμε εμείς. Αυτή είναι η φιλοσοφία με την οποία λειτουργεί διαχρονικά η ΑΕ Κομοτηνής και με αυτούς τους κανόνες πορεύονται όλα τα τμήματά της. Επομένως, η αξιολόγηση των ευθυνών θα πρέπει να γίνει με βάση αυτό το πλαίσιο και όχι με διαφορετικά δεδομένα.
Από το ρεπορτάζ πληροφορηθήκαμε πως, κατά τη διάρκεια της έκτακτης συνεδρίασης του Διοικητικού Συμβουλίου, στην οποία συμμετείχαν επτά από τα εννέα μέλη, παρουσία και νομικού συμβούλου, δεν δόθηκαν πειστικές απαντήσεις από τους υπεύθυνους του τμήματος σχετικά με το πώς θα μπορούσε να εξασφαλιστεί η συμμετοχή της ομάδας στο πρωτάθλημα. Το αποτέλεσμα ήταν να μπει πρόωρο τέλος στην πορεία του γυναικείου τμήματος, πριν καν αυτή αρχίσει στη νέα κατηγορία.
Κάποιος εύλογα θα αναρωτηθεί: δεν θα έπρεπε ολόκληρο το σωματείο να συσπειρωθεί για να στηρίξει ένα τμήμα που είχε μπροστά του μια τόσο μεγάλη πρόκληση;
Η απάντηση είναι ξεκάθαρη. Ναι, έτσι θα έπρεπε να γίνεται. Όμως, είτε μας αρέσει είτε όχι, στην ΑΕ Κομοτηνής υπάρχει εδώ και χρόνια η φιλοσοφία της αυτονομίας των τμημάτων. Το κάθε τμήμα χαράζει τη δική του πορεία και αναλαμβάνει τις ευθύνες που του αναλογούν.
Εκτός, φυσικά, αν υπάρχει κάτι βαθύτερο πίσω από όλη αυτή την ιστορία, το οποίο δεν γνωρίζουμε. Αν συμβαίνει κάτι τέτοιο, τότε ο πρόεδρος του συλλόγου, κ. Τάσος Πετρίδης, οφείλει να βγει δημόσια και να τοποθετηθεί. Να ενημερώσει τον κόσμο για όσα συνέβησαν, να εξηγήσει τι ακριβώς οδήγησε σε αυτή την εξέλιξη και να δώσει τις απαραίτητες απαντήσεις στους φίλους της ΑΕ Κομοτηνής.
Δυστυχώς, μέσα σε όλη αυτή την ιστορία υπάρχουν και οι παράπλευρες απώλειες. Και αυτές δεν είναι άλλες από τις ίδιες τις αθλήτριες.
Αλήθεια, τι φταίνε τα κορίτσια να βρίσκονται ξαφνικά μπροστά σε μια κατάσταση που δεν αφορά τις ίδιες; Τι ευθύνη έχουν εκείνες που όλη τη χρονιά «μάτωσαν» τη φανέλα, δούλεψαν σκληρά στις προπονήσεις, ξεπέρασαν δυσκολίες και πανηγύρισαν δίκαια την άνοδο μέσα στο γήπεδο;
Ποιος θα βγει να τους δώσει ξεκάθαρες και χειροπιαστές απαντήσεις; Ποιος θα τους εξηγήσει γιατί στερούνται το δικαίωμα να αγωνιστούν στην κατηγορία που οι ίδιες κέρδισαν με την αξία τους;
Κάποιος πρέπει να το κάνει. Και πρέπει να το κάνει άμεσα.
Προσωπικά, αισθάνομαι λύπη βλέποντας μια τόσο όμορφη προσπάθεια, που δημιουργήθηκε με κόπο και μεράκι, να καταρρέει επειδή δεν υπήρξαν οι κατάλληλες βάσεις. Η Κομοτηνή, η Ροδόπη και γενικότερα η Περιφέρεια έχουν ανάγκη από τέτοιες επιτυχίες. Έχουν ανάγκη να βλέπουν ομάδες που εμπνέουν τη νέα γενιά και δίνουν ζωή στον τοπικό αθλητισμό.
Αρκεί, όμως, να υπάρχει σωστός σχεδιασμός από την πρώτη ημέρα. Γιατί οι μεγάλες επιτυχίες δεν χτίζονται μόνο μέσα στο γήπεδο. Χτίζονται πρώτα απ’ όλα έξω από αυτό, με οργάνωση, υπευθυνότητα και προγραμματισμό.
